29 Mayıs 2015 Cuma

Hakiki Ben



Uyandım. 
Çay koyup bi güzel dilimi yaktım.
Dilimin ucu sızladı. 
Böyle basit kelimelerden ibaretti hayat. 
Çay içtim. Dilim yandı. 
Yaşıyorum.
Bir yandan ölüyorum. 
Dünya uğruna çalıştığım ne varsa
Birer birer hesabını ödeyeceğim. 
Yaşıyoruz. 
Bir yandan ölüyoruz.
Görünüşlerle ideler arasında uçurumun en başındayız. 
Hakiki ben hangisiydi. 
Hepsi birbirine benziyor.
Ayırt edemiyorum. 
Bakıyorum fakat göremiyorum. 
Ölüme yaklaşırken, metanetimi koruyamıyorum. 
Allah rızası için yapmadıklarım sıraya girmiş ölümümü bekliyor. 
Hesap soracaklar. 
Hazır değilim. 
Kendime güvenemiyorum. 
Fiziksel dünyada Gencebay dinliyorum. 
Metafizik evrende bir hiçim. 
Eriniyorum ve çare bulamıyorum. 
Her neyse
İronilerimi de alıp hayal dünyama geri dönüyorum.


Not: Bu blogta kullanılan bütün fotoğraflar şahsıma aittir. 
Sevgiler! :)



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder