Her yazı bir başkası okunsun diye yazılır. Misyonumun aretası yaptığım bu fikirle ajandalara hapsedilmiş yazıları burada canlandırmaya geldim. Hoş mu geldim ne yaptım zaman gösterecek. Ama siz pek hoş geldiniz. Blogta kullanılan tüm fotoğraflar şahsıma aittir.
26 Haziran 2015 Cuma
Zifiri Renk
Uzun zaman oldu.
Ailemi ve arkadaşlarımı daha yanımdayken özlüyorum.
Sabah giydiğim terliğimi, lavobada yıkayıp aynada kendimi görebildiğim günleri, dışarı çıkarken kıyafetlerim arasındaki uyumu seçebilmeyi, asansöre binip sıfıra basıp aynada son rötüşlerimi yapabilmeyi, evimin yolunu, taşını, kaldırımını, bakkal Recep amcayı, Hemsare yengeyi, bineceğim otobüsü tereddütsüz durdurabilmeyi, gideceğim yolu aklım havada yürüyebilmeyi özlüyorum.
Sevdiğimin yüzüne doya doya bakabilmeyi özlüyorum.
Özlem fiilini şu boş gözlerle derinlemesine yaşıyorum.
Yaşadıkça gördüğüm her ne varsa unutmaya başlıyorum.
Allah'ım ne olur unutmak istemiyorum.
Annemin yanağındaki beni unutmak istemiyorum.
Ellerimdeki,yüzümdeki hiçbir şeyi unutmak istemiyorum.En çokta renkleri.
Görebildiğim zamanlar giydiğim koyu renkler için çok pişmanım Allahım..
Elimde olsa renklerle ölmek isterdim.
Son kez olsun renk kartelası olan evrene bakmak isterdim. Bu boş karanlık oda beni çok ürkütüyor.
Bu kara delik herşeyi unutturuyor.
Görerek seçim yapabildiğim herşeyi özlettiriyor bana.
İşittiğim her sese bir renk veriyorum.
Karanlık zihnimde onları filizlendirmeye çalışıyorum. Olmuyor.. Yapamıyorum.
Gözlerimi sonuna kadar açıyorum elimle.
Nafile.. Göremiyorum.
Neleri feda etmezdim görebilmek için.
Görebildiğim zamanlar uyuduğum, gözlerimi kapalı tuttuğum her vakte ah çekiyorum.
Görmenin kıymetini dolu gözlerle bilemediğim için kahroluyorum.
Gözlerimle girdiğim her günaha bir kez daha tevbe ediyorum.
Gözlerimi günahlarıma şahit tuttuğum için mahvoluyorum.
Affedebilecek misin beni gözlerim? Açılacak mısın artık dünyaya?
Yoksa ölürkende göremeden mi gideceğim bu diyardan?
Son kez aileme bakamayacak mıyım?
Babamın gözlerinin içine bakamayacak mıyım Allahım?
Yıllardır yattığım odanın her köşesine veda edemeyecek miyim?
Ölümün renginide göremeyecek miyim? Zifiri karanlıkta zaten açık olmayan gözlerimle dünyaya gözlerimi mi yumacağım?
Bu seçenekler beni isyankar etmiyor Allahım.
Sadece bilmek istiyorum, henüz ölmeden dünyayı göremediğim için ahiretimi yaşıyorum sanki... Sana teslimim.
Sen en iyisini bilen görensin.
Yalnızca birşey istiyorum:
Rüyalarımdan da renklerimi alma Allahım...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Çok dolu bir yazı olmuş. Ne diyeceğimi bilemedim...
YanıtlaSilTeşekkür ederim..
Sil