Kaybettikleriniz

Merhabalar. 
Ben kaybettikleriniz.
Nasılsınız? Özlediniz mi beni?
Ben sizi çok özledim. 
Hepinizi popülariteye kaptırdım. 
Unuttum yüzlerinizi, hislerinizi.
Kaybetmeden kıymet bilmiyor insan derler. 
Kaybedilen bendim fakat kıymetim yine bilinmedi. 
Sen kimsin ey kaybettiklerim derseniz:
Ben içilen suya şükürdüm, 
Yenilen yemekte hamddım. 
Masumca evden kaçılıp oyun oynanandım, 
Her gece düşlenen hayaldim, 
Anaya babaya korkuydum
En çokta saygıydım
Çorapsız giyilen eski bir ayakkabı
Hatta kıyafeti bile olmayan oyuncak bebektim.
Mahallede sadece bakıştığın çocukluk aşkın, 
Herşeyde kızaran yüzdüm.
Yaz tatilinde gidilen Kur'an kursu,
Kaçılan camiydim. 
Okulda tutulan tuvalet, evin kapısında altına kaçırılan çiştim. 
Gündelik harçlığı olmayan, yirmi beş kuruşla yetinendim. 
Haftaiçi okul bitmesin diye dua eden, haftasonu soluğu köyde alandım. 
Okullar tatil olduğunda yaz tatili hemen bitsin diye çetelesi tutulandım. 
Sırf riya olmasın diye anne babadan gizli kılınan namazdım. 
Annem arkadaşta kalmaya izin versin diye bilmem kaç rekat namaz kılıp dua edilendim. 
Yanlışlıkla ezdiğiniz karıncayı mezara koyup cenaze namazı kılandım.
Ve daha nice kaybettiklerinizdim.
Sonra ne mi oldu? 
İnsanların cenazesinde bile ağlamaz oldunuz. 
Beni de gömdünüz geçmişe,
Dönüp ardınıza da bakmadınız. 
Kaybettik fiilini okkalı gelecekle yitirdiniz.
Sıfırımı tükettiniz...